Yılda en az bir kez yaşanan böyle bir gecede, insan esinlenir; içini sevinçle dolduran düşüncelere kapılır; şiirin kutsal parmağının kendisine dokunduğunu duyumsar. Kafam düşüncelerle, tasarılarla doluydu; evime yürümek istedim, ama kollarının altında kitap taşıyan birkaç okul arkadaşımla karşılaştım. Bitmek bilmeyen o gecenin aydınlığıyla uyanmış, okula gidiyorlardı bile. Hep birlikte menekşe kokan dar bir yokuştan aşağı yürüdük; karın üstünde gümüş gibi yayılan şeyin gecenin büyüsü mü yoksa gündoğumunun ışıkları mı olduğuna karar veremedik…

Tarçın Dükkanları